ممنوعیت ورود (Entry Ban / Prohibition of Entry)

ممنوعیت ورود به وضعیتی گفته می‌شود که در آن یک فرد مشخص از ورود به یک کشور منع می‌گردد.
این ممنوعیت می‌تواند بر اساس قوانین مهاجرت، ملاحظات امنیتی یا سایر مقررات قانونی اعمال شود.

این نوع ممنوعیت ممکن است موقت یا دائم باشد و معمولاً به دلایلی مانند وضعیت اقامتی فرد، سوابق کیفری یا سایر عوامل مرتبط اعمال می‌گردد.


چه نهادهایی ممنوعیت ورود را اعمال می‌کنند؟

در ترکیه، ممنوعیت ورود می‌تواند توسط نهادهای زیر اعمال شود:

  • ریاست مدیریت مهاجرت
  • والی‌ها (استانداری‌ها)
  • مقامات دولتی محی در مرزهای ورودی

دلایل ممنوعیت ورود

در ترکیه، به‌ویژه باید به ماده ۹ قانون اتباع خارجی و حمایت بین‌المللی (YUKK) توجه شود.

دلایل رایج عبارت‌اند از:

  • افرادی که حکم اخراج (دیپورت) دارند
  • اشخاصی که تهدیدی برای نظم عمومی، امنیت عمومی یا سلامت عمومی محسوب می‌شوند
  • افرادی که قوانین ویزا یا اجازه اقامت را نقض کرده‌اند
  • افرادی که از اسناد جعلی یا تقلبی استفاده کرده‌اند

مدت زمان ممنوعیت ورود

برخلاف بیان کلی، مدت این ممنوعیت در ترکیه مشخص‌تر است:

  • معمولاً بین ۱ ماه تا ۵ سال
  • در موارد جدی‌تر، تا ۱۰ سال نیز ممکن است اعمال شود

پایان مدت ممنوعیت ورود

این تصور که پس از پایان مدت ممنوعیت، ورود به‌صورت خودکار مجاز می‌شود، نادرست است.

اطلاعات صحیح:

  • پس از پایان مدت ممنوعیت، حق ورود به‌صورت خودکار تضمین نمی‌شود
  • هر درخواست ورود مجدد، همچنان توسط مقامات مربوطه بررسی خواهد شد

راه‌های قانونی اعتراض (حق تجدیدنظر)

در ترکیه، افراد حق دارند نسبت به ممنوعیت ورود، در دادگاه‌های اداری، اعتراض کنند:

  • از طریق دادگاه اداری
  • با ثبت دعوای ابطال (لغو تصمیم)
  • درخواست توقف اجرای تصمیم (تعلیق موقت)